Even picknicken in het centrum levert wel wat bekijks op.
.) Met piepende banden haalt Maarten de snelheid uit zijn motor terwijl Arjo zich druk uit de voeten maakt. Pfjoew. Dat scheelde niet zo veel. Zodra ik de ruimte heb schiet ik de skoda voorbij terwijl ik voel dat mijn nieuwe motorfiets even zijn voorwieltje van de grond af licht. Rond twaalf uur is het tijd om weer even wat te eten. Dat komt mooi uit want we zijn weer net in een klein stadje beland. Midden in het centrum is een mooi parkje waar we wel even wat koffie klaar kunnen maken en wat van de zachte zoute broodjes kunnen verorberen.
Na de lunch rijden we verder. En rijden we verder. En rijden we verder. Siemen wil het niet toegeven maar we zijn verdwaald. Siemen ziet dat toch anders. Hij moet gewoon nog een stukje verder doorrijden om te zien waar we zijn op de kaart. Uiteindelijk wordt er rond een uur of vier gestopt om even wat te drinken en wat uit te rusten. We hoeven nog maar een klein stukje. Ongeveer 50 km op de kaart of zo hemelsbreed. Over een uurtje zijn we wel op de camping.
We rijden weer verder. En rijden verder. En rijden verder. Als we over een stuwdam rijden dan besluit ik dat we even moeten stoppen. Even een fotootje maken van de prachtige omgeving. Peter begint het allemaal wat minder te vinden. We zitten maar op die motorfiets en racen maar door... We hebben vakantie verdomme. Maar voor we er erg in hebben is iedereen al weer opgestapt. Adriaan en ik besluiten de stuwdam als dragstrip te gebruiken. Terwijl ik hoor hoe zijn Honda in de toerbegrenzer jankt concludeer ik dat mijn nieuwe fiets toch wel belachelijk snel is. Ik geloof ook direct dat er mensen zijn die zo'n ZX-9R in de tweede versnelling op vermogen op het achterwiel kunnen laten rijden. Vandaag probeer ik het toch maar niet. Ik moet als het even kan heelhuids naar huis. De rest van de groep wacht op ons aan de andere kant van de stuwdam. Na een paar keer verkeerd gereden te hebben. (Dit keer gaf Siemen het ook toe. Komen we er achter dat waar voorheen de camping was, deze nu er niet meer is. We moeten een andere camping in de buurt zien te vinden.
We proberen een geschikte camping te vinden en doen daarbij verschillende campings aan. Als ik op een gegeven moment op een heuvel mijn motorfiets tussen de bomen probeer te keren kan ik het toch niet laten om nog een keer terug te verlangen naar mijn ZX-6R. Deze was vooral in dit soort situaties net wat handelbaarder. En zeker ook minder zwaar. Tevens lijkt het alsof de motorfiets op de helling gegroeit is. Ik moet mijn uiterste best doen om niet omver te kukelen of om vol gas over een tent heen te walsen op de helling. We rijden de gereden weg nog maar een keer terug. Aan de andere kant van de camping was toch wel een geschikte camping. Aan de andere kant van de stuwdam raken we Maarten en Siemen kwijt op een T-splitsing richting de camping. Het lijkt er toch ook niet op dat we hier gaan slagen. We worden door een nederlands gezin aangesproken als Maarten al weer terug komt rijden. Het nederlandse gezin is ook op zoek naar een geschikte camping en vermoed dat wij meer kennis van zaken hebben. Als we met zijn allen een blik op de camping kaart van het gezin kijken wordt Maarten's vermoeden bevestigd. Hij dacht al gezien te hebben aan de andere kant van de stuwdam (waar we vandaan kwamen) wel een goede camping gezien te hebben. We besluiten om daar dan maar naar toe te rijden. Iedereen is moe en wil wel wat eten. Als Siemen eenmaal weer bij ons is wordt de sprint naar de camping ingezet.
Eenmaal aangekomen meldt Siemen zich bij de receptie. Tuurlijk is er nog wel plek voor ons. Zoek maar een plekje uit op het grasveld. Als we de motoren neergezet hebben rijdt het nederlandse gezin de camping op. "Hebben jullie eerst nog naar een andere camping gezocht?" "Nee wij zijn hier direct naar toe gereden." "Ah, ach so" "Jullie rijden wel snel op die motorfietsen zeg..." "Tsja we hadden honger. Oh, ik geloof dat mijn schnitzel klaar is. Als jullie hulp nodig hebben dan hoor ik het wel na het eten he?"
Na het avondeten zitten we even uit te buiken voor de tent. Sipko Adriaan en ik besluiten om even te gaan zwemmen in het ernaast gelegen meer. Wat later op de avond gaan we wat op zoek naar een zaakje waar we een echte Tsjechische lekkernij kunnen eten. Een hapje van de koude pannekoek maakt duidelijk dat ik geen liefhebber ben van de Tsjechische keuken. Als eenmaal alles is weggewerkt, zien een aantal jonge meiden ons wel zitten. Met name Sipko vindt een van de meisjes met net iets teveel drank op wel erg leuk. Wij vinden het een wat minder geslaagd idee. We besluiten maar terug te lopen naar het overdekte kroegje wat bij de camping hoort. De meisjes gaan met ons mee, ze waren toch toevallig op weg die kant op. Als ik aan het vrolijke meisje vraag of ze al veel drank op heeft kijkt ze me wat verschrikt aan. De lachende gezichten van haar vriendinnen spreken boekdelen. Ze vinden het erg stom dat ze zich zo gedraagt, maar ze wil ook niet in de tent blijven. Gelukkig hoeft ze nu ook geen alcohol meer dus is de verwachting dat ze niet misselijk zal worden. 
Adriaan heeft het wel gezien en is aan de andere kant van de kroeg bezig om contact te leggen met wat andere Tsjechische jeugd.
Uiteindelijk geloof ik het allemaal wel en besluit om mijn slaapzak maar eens op te zoeken. Het is weer mooi geweest voor vandaag.