
Als iedereen een beetje wakker is, wordt het tijd om wat koffie te drinken en wat broodjes naar binnen te werken. Het landschap ziet er nu wel heel anders uit. Alles is een beetje nat en het is wat mistig. Verder zijn de wegen spiegelglad geworden na de hevige regenval op de uitgedroogde wegen. Na het ontbijt is het oppakken en wegwezen. Op naar de volgende bestemming.


Op de weg is het echt glibberen en glijden wat de klok slaat. Siemen houdt er gezien de omstandigheden en zijn motor een stevig tempo op na. Meerder keren voel ik hoe mijn voorband het grip met het wegdek verliest en een kleine stap verzet. Ik wijdt dit in eerste instantie aan het feit dat de voorband nog redelijk nieuw is. Verder rijdt ik nu met verschillende merken band voor en achter wat de grip naar alle waarschijnlijkheid toch ook niet ten goede komt. Ik verander wat van mening als ik Sipko een enorme glijer zie maken. De motor waar Sipko op rijdt besluit dat deze het gezien de omstandigheden niet meer eens is met de hoeveelheid zijwaartse grip. Over beide wielen doet de motor een stap van een meter op zij. Sipko weet met wat geluk en flink wat stuurmanskunst (uiteraard
) zijn motor nog overeind te houden. De schrik zit er echter goed in. Reden genoeg om het dan toch maar iets rustiger aan te doen. Ik begin daarentegen steeds meer vertrouwen in mezelf en de motorfiets te krijgen. De glibberijtjes aan de voorzijde van de motorfiets zijn te overzien en ik begin de vermogensafgifte van de motor steeds beter te begrijpen. Ondanks de regen begin ik er toch wat meer plezier in te krijgen. Als we rond een uur of twaalf een stadje in rijden besluit Siemen dat we maar eens wat moeten gaan eten. Iedereen is direct voor.
Geeft ons meteen wat de tijd om over de schuif en glijpartijen te praten. Sipko is met recht de winnaar van de dag met zijn miraculeuze "safe". Van een afstandje leek het wel een grasbaanracer. Voet aan de grond en plat met die fiets. Sipko moet toch wel toegeven dat hij daarna niet lekker meer op de fiets zat. Arjo heeft geconstateerd dat hij toch ook niet echt blij is met de Metzelers onder zijn nieuwe fiets. Op de compound-rand van de band verliest zit er toch verschil in het gripniveau. Ook Arjo schijnt een aantal flinke momentjes gehad te hebben op zijn nieuwe fiets. Hier heb ik echter niks van meegekregen. Onder de natte omstandigheden en met de nieuwe fiets wilde ik niet te ver achter rijden. (Vooraan is het tempo altijd beter bij te houden.) Terwijl de rest op zoek gaat naar een restaurantje neem ik even de tijd om wat sfeer-impressies van het stadje te krijgen.



Na het eten rijden we verder in de regen. De regen wordt wel wat minder, maar het blijft wel glibberen en glijden op de modderige asfalt-weggetjes. Uiteindelijk komen we op de volgende camping aan. Eerst maar alle natte troep uit, wat drinken en dan zien we wel verder. De tent en veel andere spullen zijn nog steeds nat. Als het door blijft regenen kunnen we misschien beter wat huisjes achter op de camping huren. Siemen is het er niet mee eens. We kunnen toch gewoon de tent opzetten. Gelukkig is er een overdekte plaats om wat op te kunnen drogen en wat te kunnen drinken. Al snel eigenen we ons de gehele ruimte toe. Het duurt dan ook niet lang of alle natte regenpakken hangen verspreidt over de ruimte uit te lekken. Het wachten op het mooie weer is begonnen.









Na een tijdje houdt het dan echt op met regenen. Tijd om eens te gaan inventariseren hoe smerig de motorfietsen zijn. En dat is niet mis. Werkelijk overal is wel modder terug te vinden. Dat wordt nog wel een hele klus om de fietsen na de vakantie weer schoon te krijgen. Uiteindelijk komt de zon goed doorzetten. En al gauw begint het weer warm te worden. We besluiten om toch maar weer de tent op te zetten. Eerst laten we wel even alles drogen. Verder is besloten dat we vanavond maar moeten barbecue-en. Dus Siemen rijdt zometeen even terug naar het dichtstbijzijnde dorpje om daar wat vlees in te slaan. Tijdens de barbecue is het lachen gieren brullen. Zeker wanneer ondergetekende zijn uiterste best doet om een van de vele wespen van het leven te beroven.





Tijdens de Barbeque merkt Sipko op dat het toch wel weer een warme zweterige dag geworden is. In eerste instantie denkt iedereen dat het weer over de blonde Tsjechische schone van dag 1 gaat. Later wordt duidelijk dat hij doelt op het meer waar de camping aan ligt. Hij en Adriaan vatten het plan op om te gaan zwemmen. Als een echte Steven Spielberg bedenkt Arjo zich niet en grijpt naar de camera. Een houten vlonder, wat water en een stel volwassen kerels, meer heb je niet nodig om dingen hopeloos mis te laten gaan. Dit wordt de eerste prijs bij "De leukste thuis". Sipko en Adriaan brengen eerst het water op de juiste temperatuur. Dit wordt ze niet in dank afgenomen door de vissers die naast de vlonder aan het vissen zijn. Niet veel later liggen Adriaan en Sipko in het water te ploeteren. Ik betwijfel of de vissers nog wat gevangen hebben die dag.



Na het geploeter in het water wordt het zaak om alle modder weg te spoelen en af te drogen. Arjo is tevreden met het resultaat. Een eerste prijs zit er misschien niet in, maar vermakelijk is de film wel geworden. Het wordt weer zaak om ons te verplaatsen naar het kroeggedeelte van de camping. Het duurt niet lang of Adriaan heeft al weer contact gelegd met een aantal mensen bij de bar. De rest van de avond wordt er gepraat en veel gelachen. Iedereen is aan de cola al dan niet met een flinke scheut rum. Tot uiteindelijk de vermoeidheid de overhand neemt en iedereen in zijn slaapzak kruipt. Na het vastketenen van de motorfietsen achter de tent.