Dag 6

De volgende dag worden we wakker en niet veel later maken onze overburen (het nederlandse gezin) aanstalten om alles weer in de vouwcaravan te krijgen. Wij zijn nog niet zo ver. Eerst maar weer wat koffie en broodjes. Als we de laatste broodjes naar binnen werken worden we aangesproken door de vrouw van het gezin. We praten wat over de vakantie. Ze geeft aan dat ze een beetje op doorreis zijn en een beetje op de bonnefooi doorrijden. Hoe lang ze blijven is afhankelijk van het weer. Haar man is er intussen bij komen staan. Ja het maakt allemaal niet zoveel uit hij zit in het onderwijs dus hebben ze nog wel even vakantie. Wij geven aan dat wij zaterdag terugrijden. Dus rijden we vandaag door naar een camping en dan proberen we weer wat meer richting duitse grens aan te houden. "Ja ja en dan overnachten jullie nog een keer in Duitsland?" "Nee hoor we vertrekken zaterdagochtend vroeg en rijden dan in een keer door." "Hoe hard rijden jullie dan?" vraagt de vrouw wat argwanend. "Ach tussen de 150 en de 180 kilometer per uur". "En voor de liefhebbers soms nog wat harder" voegt Siemen er lachend aan toe. Hoofdschuddend kijkt de vrouw in de groep rond. "Komen jullie soms uit de buurt van Assen?" Tja, het klopt wel maar het heeft er eigenlijk niks mee te maken. "Gisteren reden jullie ook al zo hard". "Maar toen hadden we honger" is het verweer. Uiteindelijk merkt de vrouw op dat we alleen als mannen onderweg zijn en dat er geen vrouwen bij zijn. Misschien dat dat er iets mee te maken heeft. Ik vertel haar dat we wel onderweg waren met onze vrouwen / vriendinnen. Oh kijkt ze geinteresseerd, maar... Tja die zijn we onderweg kwijt geraakt. Ze kijkt me vragend aan. Ja die reden echt veel te hard we konden ze niet bijhouden. Hoofdschuddend stappen de man en de vrouw in de auto. Deze jongens zijn gewoon gek het kan niet anders...

Tot ziens en het ga jullie goed.

We pakken onze spullen ook op en gaan er ook vandoor. In het dichtsbijzijnde stadje wordt proviand ingeslagen. Terwijl Peter, Maarten, Sipko en ik de wacht houden bij de motoren zijn Adriaan en Siemen boodschappen aan het doen. Na enige tijd komen Siemen en Adriaan weer uit de Penny Market zetten. Al het broodnodige is aangeschaft. En ze hebben voor iedereen een vitamine C vruchtensapje meegenomen. Het spul is mierzoet en bijna niet weg te krijgen. Uiteindelijk blijkt het een limonadesiroop te zijn. Een meisje wat ons het spul puur ziet drinken komt bijna niet meer bij van het lachen.


Maarten, Sipko en Peter houden de wacht voor de Penny Market. .

We stappen maar weer op. De limonade-siroop onder de snelbinders geduwd en verder maar weer. De weg vervolgd in het verbluffend mooie Tsjechische berglandschap. Het rijden is daar echt geweldig. Rond een uur of een komen we een mooi plekje tegen om te picknicken in de open natuur. Het is al weer erg warm geworden en de motorpakken gaan dan ook snel uit.


Picknicken in de open natuur.

Na het uitgebreide middageten rijden we weer verder. Vandaag zullen we ook niet zo ver rijden als gisteren. En rond een uur of vier hebben we al een geschikte camping gevonden. Al snel wordt besloten dat we hier blijven. Dus voordat we de tent opzetten eerst maar wat onderhoudt op de motorfietsen plegen. De kettingen moeten hoognodig gesmeerd worden. Vooral bij de motorfiets van Adriaan. Zijn ketting en tandwielen zijn al flink versleten en hadden al vervangen moeten worden. Maarten vindt het allemaal maar onzin. Koop toch een echte motorfiets die heeft tenminste een cardan aandrijving. Hij besluit om al vast wat over verkenning uit te gaan terwijl Siemen ons inschrijft.


De ketting van Adriaan heeft wat speciale aandacht nodig.

Ook deze ketting kan wel wat vet gebruiken.

Maarten gaat al vast een mooi plekje voor de tent opzoeken.

Uiteindelijk staat de tent op een mooi plekje. Alle bezwete kleding hangt te drogen aan de scheerlijnen of spiegels van de motorfietsen. Als het tijd is om wat te eten besluiten we om dat in het dorpje te doen waar we door heen gereden zijn onderweg naar deze camping. Daar kunnen we op het terras wel wat eten. Alleen laat de bediening wat te wensen over. Dat we niet goed begrepen worden, wordt duidelijk op het moment dat Adriaan al druk aan het eten is terwijl de soep voor de rest nog niet eens klaar is. Het geeft Aadriaan wel de gelegenheid om ook eens wat met de fotocamera te spelen. (Tot groot ongenoegen van een groepje Tsjechische jeugd). Later komen we ze tegen op de terugweg naar de camping. Dan is de stemming ineens heel anders. We kunnen er wel bij zitten. Of we ook even wat bier willen bestellen? Nee laat maar we waren onderweg naar de camping.


De was hangt mooi te drogen.

Sipko beoordeelt de klantvriendelijkheid van de bediening.

Gelukkig hebben we de mayonaise nog.

Eet smakelijk Adriaan.

Jullie ook eet smakelijk.

Deutschland komm dabei.

Eenmaal op de camping komen we er achter dat er een soort van kinderfeestje is. Er wordt flink wat vuurwerk afgestoken. We staan er even naar te kijken. Eenmaal aangekomen bij de tent is het toch wel erg duidelijk geworden dat hier verder niets te beleven valt. Als we het gezellig willen maken is er toch wel wat bier nodig. En dat is op de hele camping nergens te vinden. Peter, Siemen en ik lopen terug naar het dorpje net buiten de camping. En bij een bar weten we wat Pivot mee te krijgen in (voormalig) lege frisdrankflessen. Zo wordt het toch nog gezellig voor de tent op de camping. Echter niet voor Sipko. Hij heeft zijn telefoon aangesloten op de 12 Volt aansluiting van de nieuwe FJR van Arjo. Nu zijn telefoon aan het opladen is wordt hij weer overspoeld met SMS-jes. Maarten krijgt het ook allemaal niet meer mee. Hij zit te slapen in de stoel.


Al weer die blonde schone van dag 1.

Ook bij Maarten is de vermoeidheid toegeslagen.

Dag 5 Hoofdpagina Dag 7