Als alle pilletjes naar binnen zijn gewerkt, vertrekken we naar camping Eden in Jicin. Dit is een jaarlijks terugkerend fenomeen. En Aad heeft de stille hoop dat we daar nog wat "oude" bekenden tegen zullen komen. We rijden in de mist op de koude bergwegen. Wanneer we terugrijden richting een restaurantje voor wat warme chocomel, probeer ik op verzoek wat drive-by foto's te maken. Die van Aad mislukt jammerlijk. Als ik me omdraai en op de grond probeer te zitten heeft hij zijn motorfiets al bijna in de toerbegrenzer zitten. Alles op de foto is bewogen en een geoefende kijker zou eeen achterwiel en uitlaat kunnen herkennen uit de nu wel heel artistieke plaat. De foto's van Maarten en Siemen zijn wel goed gelukt.

Deze is dan wel scherp!

Als we het restaurantje wat na twee koppen hete choco met slagroom hebben verlaten rijden we een dorpje binnen. Tijd om ingredienten te halen voor de dagelijkse Wodka en Jus. Terwijl Maarten en ik de wacht houden bij de motorfietsen zijn Aad en Siemen de boodschappen aan het doen. "Ruik jij die kip ook?" "Ja lekker he?" "Wedden dat wanneer Siemen uit de winkel stapt we eerst wat gaan eten?"
Als Siemen uit de winkel komt legt hij de spullen in de koffer en maakt zich klaar om te vertrekken. Ook ik doe dat. Maarten heeft toch ongelijk gekregen denk ik. Alsik mijn been over de motorfiets zwaai zet Siemen zijn helm op en merkt hij het kraampje toch op. "Zullen we eerst wat geen eten jongens?" Maarten lacht.

Daar zit je dan met je goede gedrag.

Koekje erbij?

We rijden verder droog en zonder problemen de rest van de 75 km naar camping. We hebben het rustig aan gedaan vandaag. Eenmaal op de camping overwegen Aad en ik om te zwemmen. Voordat we er uit zijn begint het al weer flink te regenen en duiken we de tent in voor wat Jus en ook een beetje wodka. Als de bui over is onderwerpt Siemen de motor van Marian eens aan een grondige inspectie. Hij is op zoek naar een opvolger voor zijn huidige motorfiets, maar dit is toch wel meer een brommer dan een motorfiets qua lengte voor zijn gevoel dan. Het kan wel zijn maar ik vermaak me tot nu toe wel zeer goed op de motorfiets. En als Siemen eenmaal plaats heeft genomen geeft hij ook wel toe dat de zit niet geheel verkeerd is.
Eenmaal uitgediscusseerd met Siemen geef ik toe aan mijn andere passie. Klimmen Terwijl Adriaan op de wipwap zit samen met 3 Deense meisjes probeer ik het kinder-klimwandje uit en de rest van het speeltuin.

Met veel tegenzin moesten we na het rijden vaak schuilen voor de regen.

Hij is wel watergekoeld toch?

Adriaan voert een kruisverhoor uit.

Smile you're on candid camera.

Veel power, maar nog steeds geen Yuri van Gelder.

Als ik uitgespeeld ben lopen we naar de andere kant van het meer om een restaurantje te vinden voor het eten. Tijdens onze zoektocht wordt Siemen aangesproken door een meisje van 18 dat samen met haar vriendinnetje en diens moeder ook op zoek is naar een restaurantje. Aan deze kant van het meer vinden we geen geschikt restaurantje. Waar we wilden eten is gesloten en de rest is heeft te weinig uitstraling naar ons idee. We besluiten terug te lopen naar onze eigen camping en laten de moeder en twee vriendinnen achter.
Eenmaal op de camping aangekomen blijkt het vijf over acht te zijn en om acht uur is de keuken dicht. Dus een Schnitzel zit er niet meer in. Dus maar weer terug naar de andere kant. Met behulp van de jongedames van eerder op de avond lukt het ons om wat voedsel bij een dronken Tsjech te bestellen.
Als we het eten eenmaal op hebben komen de dames bij ons zitten en we praten wat. Het engels en het duits van de dames is slecht dus de gesprekken gaan moeizaam. Het duurt Aad allemaal wat te lang en zoekt een nieuwe gesprekspartner op. Die heeft hij dan ook al snel gevonden in de vorm van Blanka. Een knappe schoonheidsspecialiste die goed engels spreekt en samen met wat vriendinnen hier op de camping is.

Gezellig maar moeizaam qua gesprek.

Moskou (1900 km) of de bar (50 m)?

Aad, Blanka en een vriendinnetje.

De andere kant van de tafel.

Maarten staat vol verbazing naar Aad te kijken, "Hoe doet hij dat toch zo snel?"

Als ik wat foto's genomen heb nodigt Blanka me uit om er bij te zitten. Het gesprek aan deze tafel verloopt wel een stuk vlotter en ik heb het ook wat beter naar mijn zin. Uiteindelijk zitten ook Siemen en Maarten bij ons aan tafel. De andere dames zijn al naar de camping gegaan, maar die zien we morgen nog wel weer even. "Of ze dan even achterop de motor mogen?" Dat zien we morgen dan wel weer. Als uiteindelijk de tent gesloten wordt, druipen wij ook af richting camping.