Hier gaat alles nog goed ondanks dat Maarten en Siemen duidelijk andere interesses hebben.
Nu er stints van 200 km of meer gereden worden heeft iedereen het gevoel dat er snel progressie geboekt wordt. Voor we het weten zijn we al ver in Duitsland en bij de derde tankstop wordt het tijd om eens wat "reparaties" aan de motorfietsen uit te voeren. Arjo heeft zijn GPS meegenomen en die rammelt nogal. Toch goed dat ik die grijze isolatietape van vorig jaar niet uit mijn tanktas heb gehaald.
Terwijl ik me even later weer volledig in mijn motorpak aan het hijsen ben, is de grote motor-tovenaar van plan een van zijn nieuwste trucs te laten zien aan de groep. In een grote boog zwiert het rijdende bankstel over de parkeerplaats. De snelheid wordt licht opgevoerd en de hellingshoek wordt iets vergroot. Totdat het voorwiel begint te protesteren. Maarten weet nog net op tijd de motor op te vangen. Aad, Arjo en ik kijken elkaar aan. Dat ging bijna mis vriendje! Maarten's uitleg is helder en eenvoudig. Door de nieuwe voorvering krijg ik de steps niet meer aan de grond. De vering is te stug.
Het is intussen flink warm geworden en ik besluit om zonder regenoveral de reis voort te zetten. Als na een ruim uur donkere wolken zich om ons heen verzamelen besluit Siemen dat het toch verstandig is dat ik het komende deel van de reis in regentenue voort zet. Als we nog geen vijf minuten na de inverse strip-show onderweg zijn valt het met bakken tegelijk uit de hemel. Het zicht vermindert tot bijna niks. Auto's raken in paniek en wij verspreiden ons over de snelweg om zo toch nog wat rem- / vluchtweg over te houden.
Rond vier uur zijn we voorbij Dresden over de Tsjechische grens gereden zonder al te noemenswaardige incidenten meegemaakt te hebben. Tijdens een kleine pauze in een van de dorpjes wordt het me duidelijk wat de bedoeling is. We rijden door tot aan de camping op het boheems paradijs waar we vorig jaar ook gestaan hebben. Volgens Siemen nog een uurtje rijden en dan moeten we er wel zo een beetje zijn.
Na een uurtje Heeft Siemen ons naar een klein stadje geloodst. Hier moeten een aantal leden van het reisgenootschap maar wat geld pinnen voor de pot. Na een kleine speurtocht vinden Siemen Adriaan en ik de geldautomaat onder in het dal van het dorp. Als iedereen 2000 "van die gekke dingen" pint, dan hebben we voor de komende dagen wel genoeg. De rest komt later dan nog wel een keer. Nu is het zaak om eerst een tankstation te vinden zodat de grotere croupures omgezet worden in het wat kleinere muntgeld. Dan worden we namelijk ook niet zo gemakkelijk bedonderd.
Na wat heen en weer gerace is er een Shell tankstation gevonden. Na het tanken eigen ik mezelf het tankstation toe. Terwijl Siemen nul op het rekest krijgt op het moment dat hij een van de "grotere" briefjes omgewisseld wil zien. Echter Siemen is niet voor een gat te vangen. Als jullie dat briefje van 2000 niet om willen ruilen, dan koop ik toch gewoon een Kit-Kat van 20 en betaal ik met het briefje. Op de vraag of Siemen niet kleiner heeft ontkend deze glimlachend. Mokkend wordt het kleingeld overhandigt. In de regen worden de motorfietsen aangetrapt voor het laatste uurtje richting camping.
En zowaar na een tijdje begint het een en ander wat bekender te worden. Hebben we hier ook al niet eerder gereden? Daarnaast begint het ook al weer wat op te klaren. Niet gek veel later parkeert Siemen zijn motorfiets bij de receptie van Camping Eden in de buurt van Jelenic. Terwijl de rest van de groep kijkt of de gebruikelijke plek nog vrij is. De camping is uitgebreidt met een zwembad. Ook hier is de vooruitgang niet meer te stoppen. De Deense caravan staat nog steeds naast het boompje. Aan de andere kant van "onze" plek staat een rood renaultje met een kleine 1-persoons tentje er naast.
Als we bezig zijn onze spullen van de motorfietsen af te halen, komt Siemen aangereden vanaf de receptie. Na 950 km staat Siemen ook niet meer zo stevig op zijn benen en na wat ongelukkig van de graswal afgereden te zijn wordt de motorfiets met ervaring een ervaring rijker doordat deze bij de buurman in de tent geparkeerd wordt. Gelukkig geen persoonlijke ongelukken of schade dus verder met het uitpakken en het opzetten van de tent. De eigenaresse van het renaultje komt samen met de bewoonster van het tentje net uit het water en ziet de commotie naast haar autootje. Ze bedenkt zich niet en stelt zich direct voor. Hallo ik ben Bea en dit is Moniek. Wat gezellig nieuwe buren. Moet de auto aan de kant? Na het eten komen jullie toch nog wel even een glaasje wijn met ons drinken bij het kampvuur?
Bea is een gezellige levensgenieter die de laatste weken van de vakantie van de "leen-dochter"doorbrengt in Tsjechië. Het duurt niet lang of de tent staat en het wordt tijd om aan prioriteit 2 te gaan voldoen. De magen dienen ook gevuld te worden. We zijn intussen meer dan 12 uur in touw en de krentebollen en broodjes kaas of hagelslag komen nu wel mijn neus uit. Het is tijd om te gaan genieten van een Tsjechische Schnitzel. Terwijl we op het eten aan het wachten zijn op de camping wordt het thuisfront op de hoogte gebracht. SMS schijnt de boodschap te zijn.
Na het eten is het al snel donker en als we richting de tent lopen horen we het kampvuur bij Bea en leen-dochter al knisperen. O gezellig jongens drink een glaasje mee. Ik heb genoeg. He kom doe niet zo flauw als het op is, breek ik gewoon een nieuwe aan. Terwijl Maarten, Siemen en Arjo aan de wijn gaan duik ik snel de tent in voor de cola-fles.
Na dat tweede flesje wijn worden de gesprekken aan die kant toch wel een stuk interessanter.