Om 7 uur in de ochtend hadden we afgesproken. Marian ging ook even mee op haar eigen motor om degroep uit te zwaaien. Rond kwart voor zeven zwaai ik mijn rechterbeen over mijn nieuwe blauwe ros.Die ik de dag ervoor al eens zwaar aan de tand gevoeld had met betrekking tot zijn gedrag onder de nu wel zware bepakking. Dit had me al een zeer onverwachte wheely opgeleverd. Dus was ik toch wel onder de indruk van het verschil in vermogen. (In vergelijking met mijn oude getrouwe 600 was dit toch wel een wreed beest.) Goed dat was gisteren. Vandaag was alles anders. Ruim 700 km Autobahn voorde boeg. Wat kan daar nou mis gaan?
Rond 5 voor zeven komen Marian en ik aan op de Werkhorst (Carpoolplaats). Arjo en Maarten staan al te wachten.Erg mooi. Na een tien minuutjes gewacht te hebben horen wat gebulder op de snelweg. De rest van de groep komt er aan. Nou ja de rest van de groep. Siemen heeft zich verslapen en die ontmoeten we welop een viaduct op de A50. Dus er is nog tijd voor een peukje voor de twee rokers in het gezelschap voordat we vertrekken.
Dat Roken een slechte invloed op de gezondheid heeft weet iedereen. Wat echter bijna niemand weet is dat Peter hierdoor zo nu en dan toch wel erg slimme dingen roept. We moeten met zijn allen wel een beetje lachen op het moment dat Peter roept: "Heeft iedereen zijn paspoort bij zich?" Maarten kijktverschrikt op. Mister chaoot weet toch wel zeker dat hij het ding thuis heeft laten liggen. Alleen waar is nog maar de vraag. Overmand door de blinde paniek springt hij op zijn Pan European en scheurt weg. "Ik zie jullie wel op de A50. We bellen!" Niet te geloven. Op het moment dat de verbijstering en verbazingis opgetrokken besluiten we dan ook maar op te stappen. Eerst Siemen maar eens ontmoeten en daarnazien we wel weer verder.
Als we Siemen uiteindelijk ontmoet hebben (het blijkt toch lastig te zijn om het eerste viaduct op de A50 te vinden vanaf noordelijke richting), rijden we maar door naar het eerste tankstation. Daar wachten wewel totdat Maarten zich weer bij de groep gevoegd heeft. Sipkomoet er wel een beetje om lachen. Adriaan en Peter kunnen het nog steeds niet geloven. Hoe vaak was Maarten nu al meegeweest naar Tsjechie? Ontelbare keren (bijna dan) en dan zo'n beginnersfout maken. Ik moet er ook wel een beetje om lachen. Het belooft een bijzondere week te worden.
Uiteindelijk belt Maarten op Hij kan zijn paspoort niet vinden. We besluiten om de gok te wagen. We proberen het wel zonder paspoort. Duitsland zal het probleem niet zijn en de grens met Tsjechie, tja die gok nemen we dan maar. Maarten haalt voor de zekerheid nog even het paspoort op van de vrouw van Adriaan zodat hij toch nog ietsheeft om mee te zwaaien bij de grens.
De lange zit is dan uiteindelijk begonnen. Op de snelweg worden de kilometers in rap tempo afgelegd. Siemenbepaald het tempo. Zijn Honda NTV is de minst krachtige machine van het stel. Daarnaast sleept hij ook nog eenseen compleet barbeque stel mee. De weg naar de Duitse grens is zonder problemen. Over de duitse grens even sneleen tank / pitstop en dan maar weer verder.
Na een tweede tankstop in Duitsland slaat het noodlot toe. Siemen (die anders nooit wat heeft) krijgt een klapband. Nog net voordat de band explodeerd weet Siemen zijn motorfiets op de vluchtstrook te zetten. Daar zienwe dat de buitenkant van de wang van de band gescheurd is en het zachtere rubber aan de binnenkant van de band naar buiten is gekomen door de druk in de band. Hierdoor liep de band aan en dit voorkwam een een grote ravage op de snelweg. Het is echter al rond een uur of twee dus alle motorzaken zijn gesloten. Er zit niks anders op om voorzichtig naar een ADAC notruf paal te rijden en de motor te laten afslepen door de ADAC. Morgen op zondag zalhet ook niet mogelijk zijn om een motorband te halen dus dan moet dit maandag maar geregeld worden. Om te voorkomen dat Siemen maandag niet verder kan wordt Siemen's vrouw opgebeld en om in Nederland nog even snel een motorband op te halen bij Wim Ter Braake Motoren in Nijeveen. Dezeband moet zondag dan maar even afgegeven worden in Duitsland. Waarna er maandag alleen maar een zaak gezocht te hoeven worden die de band om de velg wil leggen. Maarten besluit om bij Siemen te blijven. Hierdoor is Siemen toch nog mobiel en zo kan Maarten nog hand en spant-diensten verlenen om zijn beginnersfout te compenseren.
Onder de bezielende leiding van Adriaan besluiten we door te rijden naar de Tsjechische grens. Het tempo wordt wat opgevoerd en met snelheden tussen de 120 en 180 km/h knallen we over de (voormalig) oostduitse autobahn. Bij een volgend tankstation hebben we even te tijd genomen voor een kleine pauze voor de inwendige mens. Daar had ikde volgende kiekjes genomen:
Na wat telefoongesprekken met Ter Braake Motoren en Siemen wordt de rit vervolgt richting de Pools/Tsjechischegrens. Het is de bedoeling om daar via een kleine grensovergang snel de grens over te komen. Dit moet het minsteoponthoudt geven. Het is al laat en we moeten nog een camping zien te vinden.
Eenmaal bij de Tsjechische grens aangekomen staat er een enorme rij voertuigen te wachten. Van iedereen wordt het paspoort gecontroleerd. Foute boel voor Maarten als hij maandag zonder paspoort de grens over wil. Aan de duitse kant van de grens schiet het al niet op, maar aan de Tsjechische kant van de grens willen de heren ambtenaren wel even laten zien wie er de baas is. Peter denkt slim te zijn en loopt even vooruit met zijn paspoort zodat hij zometeen op de motor door kan rijden. Zijn paspoort wordt gecontroleerd en goed bevonden. Echter als hij met zijn motor de grens over probeert te gaan kan hij alsnog afstappen en nogmaals zijn paspoort laten zien. De andere diender die er bij stond kon het allemaal niet volgen en wil alsnog zijn paspoort zien. (Zo zie je maar weer, ookin Tsjechie geldt: Haast en spoed zijn zelden goed.)
Het begint al langzaam donker te worden en we moeten nog een stukje voordat we een geschikte camping gevonden hebben. De camping die de heren kenners wilden hebben zat er niet in. Het is intussen al een uur of 9 geworden en het is al echt donker aan het worden. Dus als we uiteindelijk een camping gevonden hebben, besluiten we maar te kijken of er nog een plekje voor ons is. De camping is ramvol, maar er is nog wel plek voor ons. In het licht van de motorfietsen en de hoofdlantaarns zetten we de tent op. Snel de inflatable matjes er in en dan eerst maar eens wat eten. De camping heeft een gezellig "restaurantje" waar we nog wel wat Schnitzels met Pivot (bier) kunnen krijgen. Ik houdt het toch maar bij cola na zo'n inspannende dag.
Voordat de schnitzels klaar zijn wordt het thuisfront nog even snel ingelicht over de laatste stand van zaken. Nadat de vleesmaaltijd verorbert is door gebruik te maken van het goedkope meegeleverde aluminium bestek besluiten we buiten nog even op het gezellige terrasje te zitten. Adriaan is nog lang niet moe en voordat we het in de gaten hebben heeft hij al een Tsjechische vrouw bereid gevonden om met hem te stijldansen.
